Vergelijking
Kun je meerwerk met een bonnenboekje of een appje net zo goed vastleggen als digitaal?
Het doorslagboekje in de bestelbus, een appje aan de bewoner of een digitale bon met een handtekening op het scherm: alle drie worden ze gebruikt om meerwerk vast te leggen. Juridisch liggen ze dichter bij elkaar dan de meeste vakmensen denken. In de praktijk lopen ze ver uiteen zodra de eindfactuur wordt betwist.
Alle drie kunnen schriftelijk zijn
Bij een opdrachtgever die consument is, vraagt artikel 7:752 lid 2 BW dat meerwerk schriftelijk wordt overeengekomen, tenzij de opdrachtgever de noodzaak ervan zelf had moeten begrijpen. De wet schrijft daarbij geen drager voor. Er staat niet dat het papier moet zijn, en er staat evenmin dat een berichtje niet zou tellen.
Schriftelijk betekent dat de afspraak in leesbare tekst is vastgelegd en terug te vinden is. Een doorslag, een e-mail en een digitale bon voldoen daar alle drie aan. De echte vraag is dus niet of iets mag, maar hoe compleet en hoe vindbaar het is op het moment dat je het nodig hebt.
Daarom vergelijken we ze hier op zeven punten die pas gaan tellen als er iemand kritisch meekijkt: compleetheid, akkoord, vindbaarheid, bewijskracht, doorstroom naar de factuur, bewaartermijn en gebruiksgemak op de klus.
Het doorslagboekje
Het boekje is nog altijd het meest gebruikte gereedschap voor meerwerk, en niet zonder reden. Het werkt overal, het gaat niet leeg, het valt niet uit je handen kapot en niemand hoeft uit te leggen hoe het werkt. De opdrachtgever krijgt bovendien meteen een vel in handen, wat vertrouwen wekt.
De zwakke plek zit na het tekenen. De doorslag gaat mee in de map, de map ligt in de bus, en de bus is een maand later opgeruimd. Wat je overhoudt is een stapel bonnen die je bij het factureren moet uitzoeken, waarbij bijna altijd blijkt dat er een paar ontbreken.
Daar komt bij dat een boekje niets afdwingt. Er staan geen verplichte velden in, dus een bon met alleen een omschrijving en een krabbel is zo geschreven. Het btw-tarief, het gevolg voor de planning en de aanleiding blijven dan open, en juist die drie zijn later het duurst.
Het appje of de foto in het groepsgesprek
Berichten op de telefoon zijn de snelste manier om iets te melden en daarom in de praktijk erg populair. Ze hebben een echt voordeel: het bericht staat bij de ontvanger. Als de bewoner terugschrijft dat het akkoord is, heb je een bevestiging met een tijdstempel bij beide partijen.
Het probleem is dat een gesprek geen dossier is. Een appje gaat over één ding tegelijk, staat tussen berichten over de sleutel en de parkeerplaats, en verwijst vaak naar iets wat eerder mondeling is gezegd. Bij de eindfactuur moet je dan een gesprek van drie maanden terugscrollen om te reconstrueren wat er is afgesproken.
Er is nog een risico dat vaak wordt onderschat: berichtenapps zijn niet gemaakt om jaren te bewaren. Een nieuwe telefoon, een verloren toestel of een opgeschoond gesprek en je bewijs is weg. Je administratie moet zeven jaar bewaard blijven, en voor gegevens over onroerende zaken geldt tien jaar.
Een appje kan wel dienen als bevestiging
Gebruik je toch de telefoon, doe het dan goed. Stuur geen losse mededeling, maar het complete voorstel: aanleiding, omschrijving, bedrag, btw-tarief en het gevolg voor de planning. Vraag om een antwoord waarin de opdrachtgever met zoveel woorden akkoord geeft, en bewaar dat bericht daarna buiten de app.
De digitale meerwerkbon
Een digitale bon combineert de vorm van het boekje met de snelheid van het bericht. Je vult velden in die vast klaarstaan, voegt een foto toe van wat je hebt aangetroffen, laat de opdrachtgever met zijn vinger tekenen op je eigen telefoon en verstuurt de kopie direct naar zijn e-mailadres.
Het belangrijkste verschil is niet het tekenen maar het afdwingen. Een systeem kan een bon weigeren zolang het bedrag of het btw-tarief ontbreekt, en dat is precies wat een boekje nooit doet. Welke velden dat zijn, staat op een rij in de checklist met velden die een meerwerkbon compleet maken.
Het tweede verschil is de ordening. Elke bon hangt aan één werk, met een doorlopend nummer, zodat je bij de eindfactuur het complete overzicht in één handeling ophaalt. Niets uit te zoeken, niets vergeten.
De bezwaren die je hoort
Vakmensen noemen meestal drie bezwaren: geen bereik op de klus, gedoe met inloggen en een opdrachtgever die niet met een telefoon overweg kan. Het eerste is op te lossen door offline te werken en de bon te laten vertrekken zodra er weer verbinding is. Het tweede door de app open te houden op het toestel dat je toch al bij je hebt.
Het derde bezwaar is het meest reële en tegelijk het kleinst. Tekenen met een vinger op een scherm doet iedereen bij de pakketbezorger. Wie het echt niet wil, krijgt de bon per e-mail met de vraag om schriftelijk akkoord te geven.
De drie naast elkaar
| Punt | Doorslagboekje | Bericht op de telefoon | Digitale meerwerkbon |
|---|---|---|---|
| Compleetheid | Hangt volledig van jou af | Vrijwel altijd onvolledig | Vaste velden die je niet kunt overslaan |
| Akkoord | Handtekening op papier | Antwoord in tekst, soms alleen een duimpje | Handtekening op het scherm met datum en tijd |
| Vindbaarheid | Alleen als de map compleet blijft | Terugscrollen door een lang gesprek | Per werk gebundeld en genummerd |
| Kopie bij de klant | Doorslag, mits meegegeven | Automatisch, want het bericht staat bij hem | E-mail direct na het tekenen |
| Naar de factuur | Overtypen | Overtypen en eerst reconstrueren | Overzicht met totaal per werk |
| Bewaren | Papier vervaagt en raakt zoek | Verdwijnt bij een nieuwe telefoon | Blijft staan en is te exporteren |
| Snelheid op de klus | Schrijven kost tijd, tekenen gaat snel | Het snelst, maar het minst compleet | Invullen en tekenen in een paar minuten |
Wanneer papier alsnog wint
Eerlijk is eerlijk: er zijn situaties waarin het boekje het beste gereedschap blijft. Sta je op een klus zonder telefoon, is je toestel leeg, of werk je met een opdrachtgever die uitdrukkelijk om een papieren vel vraagt, dan is een goed ingevulde doorslag beter dan een bon die er niet komt.
De regel die telt is niet welke drager je kiest, maar dat er iets is. Een compleet ingevuld papieren vel verslaat een digitale bon die je nooit hebt gemaakt, elke dag van de week. Fotografeer in dat geval de doorslag voordat je hem weglegt, zodat het stuk ook digitaal bestaat.
Wat je meeneemt uit alle drie
De beste werkwijze leent van elk van de drie het sterkste punt. Van het boekje neem je de vaste vorm en het gevoel dat de opdrachtgever meteen iets in handen krijgt. Van het bericht neem je de snelheid en het feit dat de ontvanger zelf een kopie heeft. Van de digitale bon neem je de verplichte velden en de ordening per werk.
- Vul altijd in op de plek van het werk, niet later in de bus.
- Zorg dat aanleiding, omschrijving, bedrag, btw-tarief en planning er standaard op staan.
- Laat tekenen zolang de situatie nog open ligt en de foto er nog bij past.
- Zorg dat de opdrachtgever hetzelfde stuk heeft als jij, dezelfde dag nog.
- Houd alle bonnen van één adres bij elkaar, met een doorlopend nummer.
Hoe je dat in de loop van een werkdag inpast zonder de ploeg stil te leggen, staat beschreven in de gids over meerwerk vastleggen op de bouwplaats. De vragen die vakmensen daarbij het vaakst stellen over tekenen op een scherm, zijn beantwoord in het overzicht over meerwerk laten aftekenen op de telefoon.
Conclusie: de drager bepaalt niet of het mag, wel of het houdt
Een bonnenboekje, een appje en een digitale bon zijn alle drie schriftelijk genoeg voor de wet. Het verschil zit in wat er gebeurt als je er maanden later op moet terugvallen: het boekje is vaak onvolledig, het bericht is vaak onvindbaar en de digitale bon is allebei niet.
Daarom is de digitale meerwerkbon van Meerwerkbon gebouwd rond vaste velden, tekenen op de telefoon, offline invullen en een dossier per werk. Waarom die keuzes zo zijn gemaakt, licht Jimenez Julien op zijn auteurspagina toe. Wil je een bon zien die past bij de klussen die jij doet, vraag er dan naar via het contactformulier.